غزل بسیار زیبا از حضرت مولانا

ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا       ای عیسی پنهان شده بر طارم مینا بیا

  ازهجر روزم قیرشد دل چون کمان بدتیرشد    یعقوب مسکین پیر شد ای یعقوب برنا بیا

ای موسی عمران که درسینه چه سیناهاستت  گاوی خدایی می کند از سینه ی سینا بیا

 رخ زعفران رنگ آمدم خم داده چون چنگ آمدم      در گور تن تنگ آمدم ای جان با پهنا بیا

 چشم محمد با نمت واشوق گفته در غمت       ز آن طره ای اندر همت ای سر ارسلنا بیا

 خورشید پیشت چون شفق ای برده از شاهان سبق ای دیده ی بینا به حق وی سینه ی دانا بیا

 ای جان تو و جانها چو تن بی جان چه ارزد خود بدن دل داده ام دیری است من تا جان دهم جانا بیا

 تا برده ای دل را گرو شد کشت جانم در درو       اول تو ای دردا برو  و  آخر تو درمانا بیا

ای تو دوام و چاره ام نور دل صد پاره ام         اندر دل بیچاره ام چون غیر تو شد لا بیا

نشناختم قدر تو من تا چرخ می گوید زفن    وی بر دلش تیری بزن وی بر سرش خارا بیا

ای قاب قوس مرتبت و آن دولت با مکرمت  کس نیست شاها محرمت در قرب او ادنا بیا

ای خسرو و مه وش بیا ای خوشتر از صد خوش بیا   ای آب  وای آتش بیا   ای دّر و ای دریا  بیا

 

 

قطار خط لب

شب شعر دانشگاه آزاد اسلامی اشکذر روز سه شنبه با حضور جمعی از شعرای منطقه برگزار گردید از جمله اشعاری که قرائت شد این شعر طنز است ولی این شعر ....؟؟؟؟؟

قطارِ خطّ لبت راهی سمرقند است

بلیت یک سره‌ از اصفهان بگو چند است؟

 

عجب گلــــی زده‌ای بـــاز گوشـــه‌ی مـویت

تو ای همیشه برنده ! شماره‌ات چند است؟

 

بــــه تــــوپ گـرد دلـــم بــاز دست رد نزنی

مگر «نود» تو ندیدی عزیز من «هَند» است

 

همین که می‌زنی‌اَش مثل بید می‌لرزم

کلید کُنتر برق است یا که لبخند است؟

 

نگاه مست تــو تبلیغ آب انگور است

لبت نشان تجاری شرکت قند است

 

بِ ... بِ ... ببین کـــه زبــانم دوبــاره بند آمد

زی... زی... زی... زیرِسر برق آن گلوبند است

 

نشسته نرمیِ شالی به روی شانه‌ی تو

شبیه برف سفیدی که بر دماوند است

 

دوبـــاره شاعر «جغرافیَ» ت شدم، آخر

گلی جوانی و «تاریخ» از تو شرمنده ست

 

چرا اهالــی این شهر عـــاشقت نشونــد ؟

چنین که عطر تو در کوچه‌ها پراکنده است

 

به چشم‌های تو فرهادها نمی‌آیند

نگاه تو پی یک صید آبرومند است

 

هزار «قیصر» و «قاسم» فدای چشمانت

بِکُش! حلال! مگر خون‌بهای ما چند است؟

 

نگاه خسته‌ی عاشق کبوتر جَلدی است

اگر چه مــی‌پرد امــا همیشه پابند است

 

نسیم، عطر تو را صبح با خودش آورد

و گفت: روزی عشاق با خداوند است

 

رسیـــدی و غــزلـــم را دوبـــاره دود  گرفت

نترس – آه کسی نیست - دود اسفند است

 

قاسم صرافان

چشم ها را باید شست

 

شعری که در شب شعر دانشگاه آزاد اشکذرقرائت گردید ولی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اهل دانشگاهم     
روزگارم خوش نيست
ژتوني دارم   
       خرده عقلی   
          سر سوزن شوقي
 
اهل دانشگاهم پيشه ام گپ زدن است
گاه گاهي مي نويسم تكليف    
                  مي سپارم به شما
                         تا به يك نمره ناقابل بيست  
                         كه در آن زندانيست   
                         دلتان زنده شود
چه خيالي چه خيالي ميدانم    
گپ زدن بيهوده است
خوب ميدانم دانشم بيهوده است
اوستاد از من پرسيد      
              چقدر نمره ز من مي خواهي
من از او پرسيدم                دل خوش سيري چند

اهل دانشگاهم      
قبله ام آموزش
      جانمازم جزوه          
          مشق از پنجره ها ميگيرم
همه ذرات وجودم متبلور شده است
درسهايم را وقتي مي خوانم     
              كه خروس مي كشد خميازه
                          مرغ و ماهي خواب است
خوب يادم هست      
مدرسه باغ آزادي بود
درس بي كرنش مي خوانديم     
            نمره بي خواهش مي آورديم
تا معلم پارازيت مي انداخت      
             همه غش مي كرديم
                   كلاس چقدر زيبا بود و معلم چقدر حوصله داشت
درس خواندن آنروز       
مثل يك بازي بود
كم كمك دور شدم از آنجا        
بار خود را بستم
عاقبت رفتم در دانشگاه         
            به محيط خشن آموزش
                   و به دانشكده علوم سرايت كردم   
رفتم از پله كامپيوتر بالا
            چيزها ديدم در دانشگاه
                  من گدايي ديدم در آخر ترم          
                                  در به در مي گشت
                                        يك نمره قبولي مي خواست

من كسي را ديدم        
       از ديدن يك نمره ده
             دم دانشگاه پشتك مي زد
شاعري ديدم         
     هنگام خطابه   
          به خرچنگ مي گفت ستاره
                   و اسيد نيتريك را جاي مي مي نوشيد
همه جا پيدا بود          
         همه جا را ديدم
بارش اشك از نمره تك          
جنگ آموزش با دانشجو
حذف يك درس به فرماندهي كامپيوتر
فتح يك ترم به دست ترميم       
قتل يك لبخند در آخر ترم
همه را من ديدم      
         من در اين دانشگاه در به در و ويرانم
         من به يك نمره نا قابل ده خشنودم          
         من به ليسانس قناعت دارم
               من نمي خندم اگر دوست من مي افتد
               من نمي خندم اگر نرخ ژتون را دو برابر بكنند
                                    و نمي خندم اگر موي سرم مي ريزد
من در اين دانشگاه             
در سراشيب كسالت هستم
خوب مي دانم استاد          
كي كوئيز مي گيرد
برگه حذف كجاست             
سايت و رايانه آن مال من است
تريا،نقليه و دانشكده از آن من است
ما بدانيم اگر سلف نباشد          
                 همگي مي ميريم
و اگر حذف نباشد        
                 همگي مشروطيم

            نپرسيم كه در قيمه چرا گوشت نبود
            كار ما نيست شناسايي مسئول غذا
            كار ما نيست شناسايي بي نظمي ها
            كار ما شايد اينست كه در مركز پانچ
            پي اصلاح خطا ها برويم

نکات مهم آرایه های ادبی -مخصوص کنکور

ادامه نوشته